O placówce

bus

?Wszystkiego co naprawdę trzeba wiedzieć nauczyłem się w przedszkolu ? O tym,
jak żyć,
co robić,
jak postępować,

współżyć z innymi,
patrzeć,

odczuwać,
myśleć,

marzyć i wyobrażać sobie lepszy świat"

Robert Fulghum

Wstęp

Wychowanie przedszkolne w Polsce ma długoletnią i piękną tradycję. Służy ono wszechstronnemu rozwojowi dzieci, przygotowaniu ich do szkoły, jak również zapewnieniu opieki i wychowania dzieciom rodziców pracujących. Przytoczone słowa Roberta Fulghama: ?Wszystko, co naprawdę trzeba wiedzieć nauczyłem się w przedszkolu ? o tym, jak żyć, co robić, jak postępować, współżyć z innymi, patrzeć, odczuwać, myśleć, marzyć i wyobrażać sobie lepszy świat" stanowią sens edukacji przedszkolnej. Autor w cytowanej książce przekonywująca wyjaśnił, że najważniejsze umiejętności zdobywa dziecko w przedszkolu.

W wieku XX zwanym wiekiem dziecka upowszechniła się świadomość znaczenia przedszkola i jego istotnego wpływu na rozwój i przyszłe losy człowieka. Psycholodzy są zgodni, że od trzeciego roku życia dziecka zaczyna się okres zwany przedszkolnym. Dla większości dorosłych oznacza to, że trzylatek rozpoczyna edukację przedszkolną i że jest to korzystne dla jego rozwoju. Przedszkole wprowadza wychowanka w świat dla niego dotąd obcy, uczy go, że istnieją inne dzieci i ich potrzeby ? zaczyna odbywać się proces socjalizacji malucha. Ponadto dziecko nabywa wiele innych umiejętności i wiadomości o otaczającym go świecie bliższych i dalszych znajomych, nabywa umiejętności funkcjonowania w grupie rówieśniczej, kształtuje swoją osobowość, próbuje rozumieć i akceptować uczucia innych. Profesjonalnie przygotowana kadra pedagogiczna czuwa nad rozwojem dziecka, jego indywidualizacją, uznaje jego podmiotowość, na którą składają się czynniki takie jak: akceptacja indywidualnych odczuć, pomaganie w realizacji pomysłów dziecka, unikanie sankcji prowadzących do lęku, stawianie zadań na miarę możliwości dziecka, wyrobienie poczucia odpowiedzialności, kształcenie poczucia więzi społecznej i współodpowiedzialności. Powyższe elementy przedszkolnej kultury pedagogicznej i jego oddziaływanie powinny być przenoszone na wychowanie w rodzinie poprzez współpracę wychowawców z rodzicami. Rodzice zawsze mogą zasięgnąć obiektywnej rady, opinii dotyczącej rozwoju ich dziecka. Nauczycielka przedszkola zna dobrze swoich podopiecznych, to ona stwarza odpowiedni klimat wychowawczy i dydaktyczny. Czasami ona pierwsza odkrywa szczególne zdolności dziecka i dąży do ich rozwijania i doskonalenia. Dostrzega również deficyty w rozwoju dziecka, a wtedy wspólnie z rodzicami stara się pomóc dziecku w jak najlepszy sposób.

Edukacyjna działalność nauczycieli placówek przedszkolnych w wieku od trzech do sześciu lat ma zasadnicze znaczenie dla wychowania i kształcenia w szkole. Ten okres dzieciństwa ma ogromny wpływ na kształtowanie się ludzkiej osobowości.

 

Rejestr zmian